دارم اسباب جمع می کنم. خدا وکیلی به اسم ما دانشجوییم و هیچی نداریم خوب یک ایل قشقایی دیگ و قابلمه جمع کردیم. او دارد ماشین را می فروشد و یک هزار تا بیمه نامه را باطل می کند :بیمه عمر٫ ماشین ٬ خانه٬ سلامتی و کار.
من کتابها را توی کارتون می گذارم. ملافه اتو می کنم. و گاهی از پنجره به بیرون سرک می کشم. پارسال این موقع آمدیم تورنتو. سال خوبی بود. من در یکسال و هشت ماه سه کشور عوض کرده ام و چهار شهر. یاد دوران دبستان می افتم. مادرم کار می کرد و دربه در دنبال مدرسه هایی می گشت که شیفت گردشی* نباشند.  من در پنج سال دبستان پنج مدرسه عوض کردم .متن زیر از  پیاده است در مهر ماه آن سالها :
" دختر خانم... دختر خانم... من اسمم پیاده است.. کلاس سوم خانم آرام هستم.. با من دوست می شی.. بیا یک کم هم از ساندویچم بخور "
صدقه سر ساندویچهای کتلت مامان دوست پیدا می کردم . الان هم مثل آن وقتها شدم ... ولی دیگه سوم نیستم.. هم سن و سالهای من هم کتلت نمی خورند. چاق می کند. فلذا دوست پیدا کردن سخت شده است. باز خوبه او هست...
خلاصه من هنوز در سفرم.

* گردشی : چیزی که می گردد. مثل او که دور من می گردد .( سلف تحویل گیری... اگر او ببیند خواهد پرسید... کی ؟من؟.. عمرا! )

      سرخ پوست بود. زیر میز دیدمش. هر دو همزمان برای برداشتن یک لونی * به زیر میز رفته بودیم. ساعت سه بعد از ظهر توی یکی از این رستورانهای گه زنجیره ای آمریکای شمالی. گفت : سکه شماست ؟ منهم همین سوال را کردم. سکه را بر نداشتم. او بر داشت. روی میز سکه را می چرخاند. فکر کردم چینی است. بخاطر چشمهاش که مثل مغولها ریز بود و گونه های برجسته اش. چیزی نگفتم.

 او گفت : من سرخپوست هستم.

 گفتم : ok .

 گفت : تو مال کجا هستی ؟

گفتم : قبلا مال جایی نبودم , ولی الان دو سال است , که کانادای ام . سکه را چرخاند. صورت ملکه سسی شد.
گفت : یک اشغالگر جدید.

بهش نگفتم , که نه تنها من که دوسال کانادایی شدم , بلکه خود کانادایی های دویست ساله هم, از این مزخرفات خسته شده اند. از اینکه سیصد ساله که یک سری آدم با پوست و پر و الان با شلوار جین و تی شرت دائم از سرزمین ما , سرزمین ما حرف میزنند. سیب زمینی را توی سس زدم. سکه را چرخاند.

گفت : من با یک خوک ازدواج کرده ام .

گفتم : ok

گفت : از آن ایرلندیهای کثیف , که همیشه مستند.

گفتم : من باید بروم سر کار.

لونی را چرخاند. گفت : اگر بخاطر بچه هام نبود.

جمله جدیدی نبود . این را قبلا از مادرم شنیده بودم . ولی اینجا که بچه ها به مادر می رسند!
گفتم : اسکیمو ها هم سرخپوستند؟

گفت : برو دیرت می شود. این مال تو من دیگر لازمش ندارم.

لونی را برداشتم. هفته بعد که عکسش را توی روزنامه , بین جنازهای پیدا شده , دیدم , فکر کردم باید این اطلاعات را به شما بدهم . نمیدانم اطلاعات من کمکی به شما می کند که هویت او مشخص بشود یا نه. شاید هم اشتباه می کنم و این عکس او نباشد. ولی خوب مگر چند تا سرخپوست با خوک زندگی می کنند!

* سکه یک دلاری