...
زن: دیگر دوستش ندارم. او هم من را دوست ندارد.
...
زن:نه عجله نمی کنم. الان خیلی وقت است که با هم حرف نمی زنیم.خسته شدم.
...
زن: باشد . شما هر جور می خواهید فکر کنید. مگر آدم چند بار بدنیا می آید؟
...
زن:نه .. من باید بروم.
...
زن:مامان خواهش می کنم.. نگران من نباشید.
...
زن: باشه. چشم .خداحافظ.
زن گوشی را می گذارد. گریه کرده است. با دستمال اشکهایش را پاک می کند. و باز گریه می کند. در می زنند. زن روی لباسهای که روی زمین است پا می گذارد. لای در را باز می کند. مرد بسته ای در دست دارد. مرد می گوید.
پستچی :سلام .این بسته مال شماست.
زن: ممنون.
پستچی : لطفن اینجا را امضا کنید.
زن لای در را کمی بیشتر باز می کند. دستش را بیرون می برد و کاغذ را امضا می کند. پستچی بسته را به زن می دهد. زن با عجله در را می بندد. روی زمین می نشیند. جعبه را باز می کند. محتویات جعبه را بیرون می ریزد. بیست تا لباس زیر . همه رنگ و همه جنس. چند لوسیون بدن. چندین شمع معطر. زن شمع را بو می کند. بغض می کند. گوشی تلفن را برمی دارد و شماره می گیرد.
زن : الو.. سلام ..زنگ زدم.. زنگ زدم که بگویم... خواستم بگویم که خیلی دوستت دارم. برگرد خانه. منتظرتم.
تلفن را می گذارد. یکی از شورت ها را باز می کند. جلوی خودش می گیرد. خیلی بزرگ است. سایز را می خواند. داخل جعبه را نگاه می کند. رسید خرید را بر می دارد. همه لباسها را داخل جعبه می گذارد. ژاکت می پوشد. بسته را بر می دارد و بیرون می رود. در آپارتمان همسایه را می زند. زن چاق در را باز می کند.
زن همسایه :سلام.
زن: سلام. این بسته مال شماست. اشتباهی آورده بودنش در خانه ما. ببخشید که من بازش کردم.
زن همسایه :ممنون. اشکالی ندارد. مرسی که آوردینش. از دست این پستچی.
زن : نه مهم نیست. بد هم نشد. سلیقتون هم خیلی خوبه.
زن می خندد.
زن همسایه : ممنون.
زن همسایه هم می خندد.
زنها سکوت می کنند.
زن همسایه : می خواهی بیا تو ٬یک قهوه با هم بخوریم.
زن :نه .. باید بروم.. باید خانه را جمع کنم. منتظر آمدن کسی هستم.
زن همسایه :من هم همینطور. پس فعلن با اجازه.
زن:خداحافظ. خوش بگذرد.
هر دو می خندند. زن به خانه بر می گردد. |
