فارس شکر است... (۲/۱)

مادربزرگی داشتم ـ خدا رفته گان شما را هم بیامرزد ـ که ترک بود. فارسی را می فهمید ولی نمی توانست حرف بزند. من هم ترکی را خیلی خوب می فهم ولی حرف ابدا. برای همین من و مادربزرگم که حرف می زدیم ، به دو زبان مختلف با هم حرف می زدیم . - حالین نه جدی؟ - من خوبم .. شما خوبید؟ - چخ ممنون.. مامان او ددی؟ - بله خانه هستند .. گوشی خدمتتون ..  خلاصه اگر کسی که هر دو زبان را نمی دانست مکالمه ما را می شنید. کلی تفریح می کرد. دو آدم با دو زبان مختلف با هم حرف می زنند. این اتفاق زبانی ـ اسمش را می گزاریم تلفیق منفک ـ در شهر تورتنو رشد چشمگیری داشته است. در اینجا هم اگر به مکالمه دو فارسی زبان گوش بدهید این را می شنوید.    - سلام     - hi    - خوبی    - پرفکت .. تو خوبی     - ببین پلنت (your plan)* واسه فردا چیه؟    - ناتینگ( nothing)     .... و الی آخر. البته تغییراتی در سبک تلفیق منفک ایجاد شده که عبارت است از - دو جمله وابسته دارای زبانهای متفاوت    مثال : بهش گفتم که هانی.. دیس ایز نات لایف ، یا خانوادت یا من.  - ایجاد اسم مصدر تلفیقی  مثال :‌تنیت   توضیخات : Tan  : تیره شدن رنگ پوست بر اثر تابش آفتاب                 یت   :  سازنده اسم مصدر در زبان عربی  (مشرکیت ، مسمومیت و ..) از تلفیق این دو ما به کلمه ای جدید رسیده ایم. که مثلا در جمله مانند "  نمی دونی چقدر تنیت به من می آید " **استفاده می شود .   این بحث شیرین در راستای زبان فارسی را برای این مطرح کردم . که ده سال دیگر یکی عارض نشه اسم سبک را برای خودش ثبت کند.        * جالب این است که پلنت ( به کسر پ و ن ، و فتح لام ) معنای سیاره هم می دهد. با یک تیر دو نشان       ** جمله مذکور یعنی : به من برنزه شدن می آید. ( زیباتر می شوم)