زمان :یک صبح مکان :بالتیمور
در تاکسی نشسته ام .پرواز طولانی خسته ام کرده است. راننده ترافیک را بهانه می کند و وارد شهر می شود. خیابان خلوت است. ماشین دیگری در خیابان نیست. خانه ها تاریکند. جلوی در خیلی از خانه ها دیوار کشیده اند. چراغ قرمز است. راننده ترمز می کند. در عقب را قفل می کند.
پیاده :در را چرا قفل کردید؟
راننده :اینجا در را باز می کنند و با اسلحه پیادتون می کنند.
مرد سیاه پوست به دیوار تکیه داده است و سیگار می کشد. نگاهش می کنم. شلوارش را بالا می کشد و دو انگشتش را برایم تکان می دهد. به طرف دیگر خیابان نگاه می کنم. دو زن روی پله های یک خانه نشسته اند و حرف می زنند.
راننده : این جا مرکز مواد مخدر و روسپی گری است.
پیاده :در خانه ها چرا بسته است؟ دیوار کشیدند؟
راننده :آدم فروشی یا مواد فروشی می کردندن تویش.. شاید هم پول بانک را پس ندادند.
مرد سیاه پوست سیگارش را روی زمین می اندازد و می رود.
راننده :آن چراغ آبی که چشمک می زند.. سر چهار راه .. دوربین است. پلیس خیابان را زیر نظر دارد.
پیاده:خوب کاش یک جا قایمش می کردند.. الان همه می روند یک جا که دوربین نبیندشون.
راننده:دقیقا.. فکر می کنند کسی که می خواهد تجاوز کند .. می آید جلوی دوربین .. خوب می رود توی کوچه توی یک ماشین یا یکی از همین خونه ها..
ماشین شروع به حرکت می کند. حس می کنم سردم است. دکمه های کتم را می بندم. راننده از آینه نگاهم می کند.
راننده: چند وقته اینجا هستید؟
پیاده :سه ماه..
راننده : خوب انگلیسی حرف می زنی!
پیاده : قبلش کانادا بودم.
راننده : آنجا امن تر است. حداقل برای یک زن. اینجا با اینکه سکس خیلی ارزان است ولی تجاوز خیلی زیاد است.
چرا این کلمه حالم را بهم می زند. چرا نمی رسم. به دستگاه نشاندهنده نرخ تاکسی نگاه می کنم. از چهل و پنج دلار هم بیشتر شده است.
پیاده: چرا تاکسی شما از این شیشه ها.. بین راننده و مسافر ندارد.
راننده: من مسافرم را انتخاب می کنم... مسافری مثل شما هم که ترس ندارد.
ناخنم را می جوم. مرد سیاه پوستی به من لبخند می زند. دندان ندارد. موقع تاکسی گرفتن کسی اسمم را نپرسید. کسی نمی داند من در این تاکسی هستم. راننده وارد خیابان فرعی می شود.
راننده :حالا از اینجا خوشت می آید؟
گریه می کنم.
پیاده :می خواهم بروم خانه. خواهش می کنم.
گریه می کنم. راننده بر می گردد. نگاهم می کند. گاز می دهد و می رود.